Okres transformacji systemu — Pozycjonowanie stron - Gniezno, Legnica, Rzgów, Piła

, ,

Okres transformacji systemu

3

Maj

Zlikwidowanie gilotyny podatkowej spowodowałoby niewątpliwie dość znaczny wzrost płac wobec nie zaspokojonych żądań rewindykacyjnych i poważnego obniżenia dochodów realnych ludności w pierwszej fazie reformowania systemu. Z tego tytułu wzrosłyby koszty produkcji (koszty ciągnione, począwszy od surowców, aż po produkty finalne), co – jak przekonująco uzasadnia J. Lipiński – doprowadziłoby do dalszego wzrostu cen rynkowych . W okresie transformacji systemu funkcjonuje kosztowa, a nie popytowa formuła inflacji. W tym okresie dominują jeszcze przedsiębiorstwa pań-stwowe, których większość zajmuje monopolistyczną pozycję. Nie reagują one na sy-gnały płynące z rynku, jak w rozwiniętej konkurencyjnej gospodarce rynkowej. Wy-muszoną podwyżkę płac mogą one łatwo przerzucić na wzrost cen swoich wyrobów. W rezultacie, mimo wzrostu dochodów nominalnych, dochody realne nie wzrosłyby, a zatem nie ma podstaw do oczekiwań, że nastąpi znaczne ożywienie produkcji i wyjście z fazy recesji gospodarczej.

Gdyby nawet optymistycznie założyć, że mimo pewnego wzrostu cen następowałby równocześnie wzrost realnego dochodu narodowego, to nie zmieniałaby się w sposób pożądany struktura produkcji. Zwiększana produkcja przy istniejących zdolnościach produkcyjnych charakteryzowałaby się nadal wysoką materiało- i energochłonnością oraz niską jakością. Odbudowanie przedkryzysowego poziomu produkcji nie wydaje się więc działaniem w pełni celowym. Poza tym wzrost dochodów realnych może być skierowany na zakup dóbr importowanych, które ze względu na agresywną reklamę i ładniejsze opakowanie, a czasami nawet niższe ceny rynkowe wzbudzają większe za-interesowanie kupujących niż tradycyjna produkcja krajowa.

Wynika stąd wniosek, że trzeba zachować dużą ostrożność w liberalizowaniu poli-tyki dochodowej w okresie wprowadzania mechanizmów rynkowych do gospodarki. Opodatkowanie ponadnormatywnego wzrostu wynagrodzeń, mimo iż działa antymotywacyj- nie i antyefektywnościowo, wydaje się koniecznym narzędziem prowadzenia restrykcyjnej polityki płac i hamowania od tej strony inflacji. Jest to narzędzie dość prymitywne, ale przejściowo konieczne, dopóki nie stworzone zostaną warunki do skutecznego działania mechanizmu negocjacyjneego między pracodawcami a pracownikami. Jeśli rząd ze względów politycznych nie jest w stanie utrzymać restrykcyjnej polityki dochodowej, wówczas stwarzać to będzie zagrożenie dla całego programu stabilizacyjnego.

About The Author

admin

Leave a Reply