Mesmer i fluidy magnetyczne — Pozycjonowanie stron - Gniezno, Legnica, Rzgów, Piła

, ,

Mesmer i fluidy magnetyczne

6

Cze

Teoria zwierzęcego magnetyzmu powraca do Pa- racelsusa, który swój sposób leczenia oparł na odpowiadaniu sobie różnych części mikrokosmosu ze światem zewnętrznym, makrokosmosem i ciałem ludzkim.

Mesmer w 1778 roku publikuje swój „Pamiętnik”, według którego istoty są pod wpływem jakiegoś uniwersalnego środowiska, nazwanego przez niego „fluidami magnetycznymi”. Zgodnie z jego poglądem fluidy można akumulować i w różny sposób przekazywać, na przykład za pomocą ruchów (gestów), nałożenia ręki lub żelaznej pałeczki.

Tym środkiem – komunikuje Mesmer – jest w stanie leczyć pewne dolegliwości, szczególnie nerwobóle. Na podstawie swojej teorii wziął się za leczenie pierwszej chorej osoby, którą była dama do towarzystwa jego żony. Miała ona różne dolegliwości. Mesmer wyleczył ją i dzięki temu zyskał ogromną sławę. Nie będąc w stanie leczyć tak wielu zgłaszających się chorych, tworzy metodę, która umożliwia jednoczesne leczenie kilku chorych.

Poprzez ruchy i nakładanie rąk na chorych podporządkowuje ich swojej magnetyzującej woli. Chorzy są posłuszni tej woli i są w stanie przejrzeć przez nieprzezroczyste ciała. W tym czasie odczuwają zasłabnięcie, a ich zachowanie wyraża cierpienie.

Kilka lat później król Ludwik XVI wyznacza komisję do zbadania twierdzeń Mesmera. Uczeni komisji potępili naukę o zwierzęcym magnetyzmie, dochodząc do wniosku, że powszechny fluid nie istnieje. Przypisywane fluidowi oddziaływanie fizjologiczne i lecznicze sprowadza się do siły wyobraźni.

Uczenie, nie wiedząc nawet o tym, zapowiedzieli przyjście leczenia psychosomatycznego. Mimo potępienia nauki Mesmera, jeden z jego uczniów Puysegur opisał sztuczny lunatyzm, wywołany ustną komunikacją, wykrywając w ten sposób hipnozę.

About The Author

admin

Leave a Reply